Να πώς θα μιλούσα σε ένα δεκατριάχρονο παιδί για το πορνό,
και ναι, μάλλον έχει ήδη εκτεθεί σε αυτό.
Σε αυτή την ηλικία, οι υπαινιγμοί δεν πιάνουν πια.
Η ειλικρίνεια πιάνει.
Κάθεσαι δίπλα του, όχι απέναντί του, και του λες:
«Θέλω να σου πω κάτι που οι γονείς μου δεν μου είπαν ποτέ,
και είναι κάτι που δεν θέλω να σου συμβεί.
Δεν είμαι εδώ για να σε κατηγορήσω για κάτι.
Απλώς ξέρω ότι στην ηλικία σου, τα περισσότερα παιδιά έχουν δει
σεξουαλικό υλικό online, ή ίσως κάποιοι φίλοι τους τους το έχουν δείξει.
Θέλω λοιπόν να ξέρεις κάτι πολύ σημαντικό.
Αν δεις ποτέ πορνογραφικό υλικό, θέλω να θυμάσαι ότι είναι μια παράσταση.
Είναι σκηνοθετημένο, μονταρισμένο, φιλτραρισμένο, και σχεδιασμένο
να σε κρατάει να παρακολουθείς και να βγάζει χρήματα.
Σου υπόσχομαι, οι αληθινές σχέσεις δεν μοιάζουν καθόλου έτσι.
Επίσης, η αληθινή οικειότητα έχει να κάνει με τη φροντίδα, τη συναίνεση,
την ευθύνη απέναντι στον άλλον, τα συναισθήματά του, την αμηχανία.
Το πορνό συνήθως παραλείπει όλα αυτά.
Οπότε ό,τι κι αν έχεις δει, αν σε έκανε να νιώσεις μπερδεμένος,
μάλλον γι’ αυτό είναι.»
Και τέλος, μπορείς να πεις στο παιδί σου:
«Τίποτα από όσα έχεις δει μέχρι τώρα, ή οτιδήποτε δεις στο μέλλον,
δεν θα αλλάξει το πώς σε βλέπω ως άνθρωπο.
Προτιμώ να το συζητήσω μαζί σου παρά να το κουβαλάς μόνος σου.
Οπότε, ακόμα κι αν δεν ξέρω αμέσως την απάντηση,
μπορείς να μου φέρνεις οποιαδήποτε ερώτηση, όποια στιγμή θες.
Το καταλαβαίνω. Είσαι έφηβος πια.»
Μετά, αφού το πεις αυτό, σταμάτα.
Μη γεμίζεις τη σιωπή με άλλο ένα κήρυγμα.
Δώσε του χώρο να αφομοιώσει αυτό που μόλις άκουσε.
Γιατί στα δεκατρία, δεν τον προστατεύεις πια από το να μην το δει ποτέ.
Αυτό το παράθυρο έχει ουσιαστικά κλείσει.
Φροντίζεις ώστε όταν το δει, να θυμάται τη συζήτηση που είχατε.
Toltu Tufa | Ψυχολόγος | Σεξουαλική αγωγή των παιδιών: καθοδήγηση και υποστήριξη γονέων